Storm

Stilte

Sereen

Dan langzaam maar zeker

Trekt de wind

Onzichtbare krachten

Rukken met tussenpozen voorbij

Mijn beschutting verankert

Wuivend

Golvend

Net als de zee

Kijk ik naar jou

Zo oer stoer

Zonder geouwehoer

Puur natuur

Als een adem die voorbij loopt

Een maffe gedachte

En een buitengewoon tafereel

Met al die wind

Die je beluistert

Via andere objecten

Zwelt ze definitief aan

Waar komt ze vandaan

En gaat ze naar toe

Een prachtig raadsel

Van moeder aarde

Een symboliek

Van heb ik jou daar

Terwijl ik machteloos staar

Pijnlijk val

Zoetzure klappen

Op elkaars smoelen

Met een hoge mate van intensiteit

Durf ik nu te zeggen

Dat mijn koude eenzame beelden

Niet meer nodig zijn

Als verslavend venijn

Heb ik besloten om daarmee te stoppen

Uitdraaien die negatieve knoppen

En zo kom ik weer met

Die oh zo kwetsbare René op de proppen

Een frisse wind

Een warm avontuur

Vertrouwd

Samen

Onbevangen delen met jou

In liefde voor elkaar

Inclusief emotioneel gevaar

Voel ik me intens veilig en mezelf bij jou

Mijn lief