Vervolg over mij

Ik deel dat met mijn moeder, en we besluiten niets met de situatie te doen. Door diepe ademhalingen vanuit mijn buik te maken is de schrik gelukkig snel verdwenen.

Samen besluiten we niet naar huis te gaan, maar in de stad te blijven. My lifechanging moment. Wat een overwinning!

Met deze ervaringen wil ik aan de slag, en medemensen behulpzaam zijn. Mensen die ook niet gezien of gehoord worden, zonder dat ze daarvoor eerst een straatvrees voor op hoeven te bouwen

Ik ga als vrijwilliger aan de slag bij de Jeugdtelefoon Haarlem (voorloper van de Kindertelefoon). Als ik 23 jaar ben mag ik vervroegd aan het werk bij de SOS-telefonische hulpdienst Haarlem, wat later Stichting Korrelatie word.

Normaal gesproken mag je pas vanaf je 25e bij deze telefoondienst beginnen, maar ik heb het geluk dat ze voor mij een uitzondering willen maken

Wat ontmoet ik een interessante collega’s, zo leerzaam. Ik leer optimaal luisteren naar degene die om een luisterend oor belt

Vragen stellen doe ik zo subtiel als mogelijk, alleen als het van toegevoegde waarde voor ons gesprek is. Ik stel meestal open vragen, zodat de uitnodiging tot antwoorden een ware uitdaging kan zijn

Uiteindelijk ontstaat er een ijzersterke combinatie door mijn meer dan 30 jarige sociaal therapeutische werk-en ervaringsachtergrond, en mijn 1000+ interview-ervaring. Daardoor kan ik mensen met hun talenten optimaal ten diensten staan. Dat doe ik als interviewer, dynamisch coach en schrijver.

Met het interviewen leren zij zichtbaar te worden. Maar ik leer wellicht wel meer van hun, door de kwetsbaarheid die ze delen en het vertrouwen dat ze in mij tonen. Het doet mij mezelf regelmatig nederig voelen

En dan te bedenken dat het nog 28 jaar zal duren voordat bij mij de diagnose bipolaire stoornis wordt vastgesteld. Een waanzinnig verhaal, met een schatkist aan levenservaringen, voor wellicht een andere keer…